لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩٩ - باب فرايض الحج

اصحاب متابعت صدوق نموده‌اند اگر چه در اكثر احاديث صحيحه وارد نشده است و تلبيه كه ذكر كرده است در احاديث صحيحه خاصه و عامه به همين عنوانست، و بغير اين عبارت در تلبيه در هيچ حديث نديده‌ام و بعضى اصحاب نقل كرده‌اند بغير اين عبارت و ظاهر آنست كه ديده باشند بعضى از قدماى اصحاب را و متاخران متابعت ايشان نموده باشند.

و ما مكلفيم به آن چه بما رسيده است و در باب تلبيه مذكور خواهد شد ديگر طوافست اعم از حج يا عمره و اعم از طواف فريضه و طواف نسا چنانكه در رساله هر سه را ذكر كرده است كه فريضه است و خواهد آمد.

ديگر دو ركعت نماز طوافست كه بعد از طواف نزد مقام ابراهيم به جا مى‌آورد.

و ديگر سعى است ميان صفا و مروه اعم از حج و عمره ديگر.

وقوف در مشعر الحرام است كه در حج به جاى مى‌آورد.

ديگر هدى تمتع است و بعد از اين آن حضرت نقل نموده است كه اما وقوف در عرفات پس آن سنتى است واجبه و سر تراشيدن سنت است و رمى جمار سنت است.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه الوقوف بعرفة سنّة و بالمشعر فريضة و ما سوى ذلك من المناسك سنّة.)

و ظاهرا تتمه خبر اعمش است كه نقل بالمعنى كرده است و در مرسله ابن فضال نيز واقع شده است از آن حضرت باين عبارت كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه وقوف در عرفات سنت است و در مشعر فريضه است و ما سوى كلام صدوقست كه سابقا مذكور شد از كتاب اعمش كه حضرت فرمودند كه حلق و رمى سنت است و باين عبارت ادا گرد چون بيتوته منى در سه شب يا دو شب هست و اكل از ذبيحه و غير آن نيز هست كه همه در مواضع خود مفصلا خواهد آمد إن شاء اللَّه تعالى و سنت است يعنى وجوب وقوف در عرفات از قرآن ظاهر نمى‌شود بلكه از سنت نبى ٦ ظاهر شده است، و ممكن است كه صدوق از فرايض حج و بس را در اينجا ذكر كرده باشد، و فرائض عمره را ذكر نكرده باشد چون بعد از اين ذكر خواهد كرد و ليكن بعيد است.