لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٥ - دخول كعبه

جهة او نگاه داريم و احاديث بسيار بر اين مضمون وارد شده است‌

[دخول كعبه‌]

(و قال صلوات اللَّه عليه دخول الكعبة دخول فى رحمة اللَّه و الخروج منها خروج من الذّنوب معصوم فيما بقى من عمره مغفور له ما سلف من ذنبه)

و در موثق كالصحيح از قداح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه داخل شدن در كعبه بمنزله داخل شدنست در رحمت الهى و بيرون آمدن از آن بيرون آمدنست از گناهان و حق سبحانه و تعالى او را حفظ مى‌كند از معاصى و كباير اگر به اخلاص داخل شده باشد يا بر او نمى‌نويسند گناهان در بقيه عمر و گناهان گذشته را همه مى‌آمرزند و كالصحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقول است كه شخصى كه داخل كعبه مى‌شود حق سبحانه و تعالى از او خوشنود است و چون بيرون مى‌آيد از گناهان پاك شده است‌

[دخول كعبه‌]

(و قال صلوات اللَّه عليه و من دخل الكعبة بسكينة و هو ان يدخلها غير متكبّر و لا متجبّر غفر له)

و از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر كه داخل كعبه شود با ايمان و اعتقاد و شكستگى به آن كه بر مذاهب باطله نباشد خصوصا علماى مذاهب باطله كه همه از روى تكبر و تجبر حق را گذاشته باطل را اختيار نموده‌اند البته آمرزيده خواهد شد و مظنون آنست كه حديث حسن كالصحيح معاوية بن عمار است از آن حضرت از جهة دخول مكه پس سهو شده است كه خيال كرده‌اند كه ضمير راجع است به كعبه با آن كه كعبه اشرف اجزاى مكه است هر گاه دخول مكه چنين باشد دخول كعبه بطريق اولى چنين خواهد بود و ليكن داب محدثين نيست كه چنين كنند البته‌