لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٤ - حج نفى فقر مىكند

[حج و غفران ذنوب‌]

(و قال رسول اللَّه ٦ ما من حاجّ يضحى ملبّيا حتّى تزول الشّمس الّا غابت ذنوبه معها)

و در صحيح از عبد اللَّه منقول است كه حضرت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليها فرمودند كه آن حضرت ٦ فرمودند كه هر حاجى كه خود را از آفتاب نپوشاند و آفتاب بر او بتابد و او تلبيه گويد حتى تغيب الشمس چنانكه در علل است و ظاهر اين غلط از نساخ شده است به قرينه جزو آخر يعنى تلبيه گويد تا آفتاب فرو رود البته گناهانش نيز از نامه عملش محو شود با فرو رفتن آفتاب و با نسخه اصل نيز مى‌توان ساخت كه زوال آفتاب كه شود زوال گناهان او شده باشد و ليكن بعيد است و بعد از اين در باب محرمات احرام همين حديث را از عبد اللَّه نقل كرده است و حتى تغيب الشمس است‌

[حج نفى فقر مى‌كند]

(و الحجّ و العمرة ينفيان الفقر كما ينفى الكير خبث الحديد)

و در صحيح از معاوية بن عمار منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه، و در صحيح از وشّاء از حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما منقولست كه هر دو فرمودند كه حج و عمره زايل مى‌كنند فقر را و الذنوب و گناهان را چنانكه در هر دو خبر موجود است و از نساخ افتاده است چنانكه پاك مى‌كند كوره آهنگران آهن را از بديها كه دارد و كوره الهى كه مكه معظمه است با حدودش از عرفات و مشعر و منى مؤمنان را از گناهان، و فقر كه احتياج به مردم است يا بى‌چيزى پاك مى‌كند و اينها را دور مى‌كند از ايشان، و حاجى پريشان بسيار نادر است و اگر نادرا فقير شوند البته از ايشان عملى صادر شده است كه در فقر بر روى ايشان گشوده شده است به سبب آن عمل‌