لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤٩ - اگر كفاره نداشت

و خواه مذى از او بيايد يا نيايد و در موثق از ابو بصير منقولست كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از شخصى كه سخن زنى را بشنود از عقب ديوارى و او محرم باشد و ذوقش به همرسد تا از او منى بيايد فرمودند كه باكى نيست.

و كالصحيح منقولست از آن حضرت صلوات اللَّه عليه در محرمى كه گوش دهد به جانب شخصى كه با زنش جماع كند و او را منى بيايد فرمودند كه باكى نيست و محمولست هر دو حديث بر آن كه عادتش نباشد كه از امثال اينها او را منى بيايد و الا مشكل است چون بمنزله استمناست.

و در موثق از آن حضرت منقولست كه سؤال كردند از محرمى كه مادرش را ببوسد فرمودند كه باكى نيست اين بوسه مرحمت است آن چه بد است بوسه شهوتست.

[اگر كفاره نداشت‌]

(و اذا وجبت على المحرم [الرّجل‌] بدنة فى كفارة فلم يجدها فعليه سبع شياه فان لم يقدر صام ثمانية عشر يوما بمكة او فى منزله.)

منقول است در صحيح از داود رقى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شترى بر شخصى واجب شود در كفاره و نيابد شتر را بر اوست كه هفت گوسفند بكشد و اگر قدرت نداشته باشد هيجده روز روزه مى‌گيرد در مكه يا در منزلش.

(و ان طفت بالبيت و الصّفا و المروة و قد تمتّعت ثمّ عجّلت فقبّلت أهلك قبل ان تقصّر من رأسك فانّ عليك دما تهريقه و ان جامعت فعليك جزور او بقرة.)

و در صحيح منقولست از حلبى كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه حج تمتع كند و چون طواف و