لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٨١ - كمربند

[كمربند]

(و روى عمران الحلبيّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال المحرم يشدّ على بطنه العمامة و ان شاء يعصبها على موضع الازار و لا يرفعها إلى صدره.)

و در صحيح منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه محرم بر شكم خود مى‌تواند بست دستار را از جهة پياده روى يا گرسنگى يا زخم يا دمّل و اگر خواهد بر موضع لنگ مى‌بندد و ليكن بالا نميرد به سينه و دور نيست كه اين بستن از جهة آن باشد كه لنگ به زودى باز نشود.

(و روى ابن فضّال عن يونس بن يعقوب قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن المحرم يشدّ الهميان فى وسطه فقال نعم و ما خيره بعد نفقته.)

و در موثق كالصحيح يا صحيح منقولست از يونس كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آيا محرم هميان زر را در كمر مى‌تواند بست با آن كه غالبا مخيط است فرمودند كه بلى و چيست خير او و بعد از رفتن خرجى راه يعنى هلاك خواهد شد اگر ضبط نكند خرجى راه را هلاك مى‌شود يا مى‌بايد كه گدائى كردن، و بحسب ظاهر شامل شاهى و اشرفى هست اگر در اشرفى ظاهر نباشد چنانكه الحال مدار بر اين است.

(و فى رواية ابى بصير عنه صلوات اللَّه عليه انّه قال كان ابى صلوات اللَّه عليه يشدّ على بطنه نفقته يستوثق بها فانّها تمام حجّه.)

و كلينى و صدوق در صحيح روايت كرده‌اند از ابو بصير كه گفت سؤال كردم از محرمى كه عمامه را بر شكمش بندد فرمودند نه يعنى به عبث و سابق كه جايز بود از جهة ضرورت بود پس حضرت فرمودند كه محرم بر شكم‌