لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٥٨ - اگر چند نفر صيد كنند

داد، و احتمال ديگر همين معنى است كه احتياط در عمل باشد زيرا كه احتياط يقينى است كه مطلوب شارع است در امثال اين مسايل مثل آن كه نمى‌دانيم كه غسل جمعه واجبست يا سنّت و يقين مى‌دانيم كه مطلوب شارعست پس احوط آنست كه البته ترك نكنيم و به جا آوريم بلكه باين نحو نيز فتوى مى‌توان داد.

و حق اينست كه بر تقديرى كه اين احتياط خوب باشد مطلب اينست كه اين عبارت چه معنى دارد ظاهر عبارت معنى اول است چون مى‌فرمايند كه احتياط كنيد تا سؤال كنيد و بدانيد، و مطلوب اينست كه اجتهادات مكنيد به آن كه بگوئيد كه شارع هر يك را فرموده است كه چون صيد كنيد كفاره بدهيد و اصل عدم تداخل است پس هر يك را بايد داد يا آن كه بگوئيد كه يك كفاره بر هر دو معلومست و زايد معلوم نيست و اصل عدم تكليف است تا يقين شود و امثال اين استنباطات كه متاخرين رضى اللَّه عنهم مى‌كنند و عبد الرحمن در اين اجتهادات از اكثر فضلاى ما در پيش بود راه اين اجتهادات را بر او بستند و منحصر ساختند در سؤال و علم و اللَّه تعالى يعلم.

و در صحيح از معاوية بن عمار منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه جمعى محرم باشند و همه با هم شكار كنند يا ديگرى شكار كرده باشد و همه بخورند بر هر يك از ايشانست قيمت آن شكار يعنى فداى آن‌

(و سال ابو بصير ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن قوم محرمين اشتروا صيدا فاشتركوا فيه فقالت امرأة رفيقة لهم اجعلوا لي منه بدرهم فجعلوا لها فقال على كلّ انسان منهم شاة)

و در موثق كالصحيح منقولست از ابو بصير كه گفت سؤال كردم از