لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٧ - باب توفير الشعر للحج و العمرة

حجرا تا غروب آفتاب روز دهم به جا آورند و جمعى سه ماه تمام مى‌دانند به اعتبار آن كه بعضى از افعال حج را در بقيه ذى الحجه به جا مى‌توان آوردن مثل طواف و دو ركعت نماز طواف، و سعى ميان صفا و مروه و طواف نسا و دو ركعت آن را كه اگر تا آخر روز آوردند صحيح است اگر چه بد كرده است كه تاخير كرده است و ظاهر آيه چون بلفظ جمع وارد شده است سه ماه درستست چنانكه ظاهر احاديث صحيحه است.

و در حديث وارد شده است كه ذو الحجه همه ماه از جمله ماههاى حج است، و احاديث صحيحه و كالصحيحه بسيار وارد شده است كه چون ماه ذو القعده داخل شود سر نتراشند اگر اراده حج داشته باشند

(و قد يجزى الحاجّ بالرّخص ان يوفّر شعره شهرا روى ذلك هشام بن الحكم و اسماعيل بن جابر عن الصّادق صلوات اللَّه عليه و رواه اسحاق بن عمّار عن ابى الحسن موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما)

و گاه هست كه حاج را مجزى باشد كه يك ماه موى سر را بگذارد بعنوان رخصت به آن كه تا قريب بروز هفتم يا هشتم ذى القعده يا تا دهم سر مى‌تواند تراشيد و اين روايت هشام است در صحيح، و اسماعيل نيز در صحيح كه روايت كرده‌اند از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه، و اسحاق بن عمار در موثق كالصحيح روايت كرده است از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه و اين روايات صريح نيست كه در حج يك ماه موى سر مى‌توان گذاشت پس مى‌توان حمل كردن اين روايات را بر عمره چنانكه در حديث اسحاق تصريح شده است به آن كه در عمره يك ماه موى سر را مى‌گذارد و ممكن است كه حديث ديگر باشد پس اولى و احوط آنست كه از اول ماه ذى القعده سر نتراشد و اصلاح ريش نكند، و اگر سر بتراشد يا اصلاح ريش‌