لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٤٦ - باب توفير الشعر للحج و العمرة

و اگر خواهد كه فارغ شود از عمره در روز اول كه احرام را از تنعيم مثلا بگيرد و همان روز افعال عمره را به جا آورد و تقصير كند و محل شود و در مكه معظمه باشد تا روز هشتم يا نهم احرام بحج بگيرد و به عرفات مى‌رود، و ليكن چون عمره تمتع متصل است بحج و مى‌بايد كه با حج كرده شود از مكه بيرون نمى‌تواند رفت، مجملا شكى نيست كه افعال حجرا در هر وقتى نمى‌توان كرد مى‌بايد كه وقوف عرفات را در عصر نهم كه روز عرفه است واقع سازد و وقوف مشعر را در صبح روز دهم واقع سازد و در روز دهم رمى جمره عقبه به جا آورد بعد از آن هدى خود را بكشد، و بعد از آن سر بتراشد و در همان روز يا روز ديگر به مكه آيد و طواف حج و دو ركعت نماز طواف و سعى ميان صفا و مروه را و طواف نسا و دو ركعت نماز طواف را به جا آورد و شكى نيست كه ماه شوال و ذو القعده و نه روز ذى الحجه از جمله ماههاى حجست و جمعى همين دو ماه و نه روز را ماههاى حج مى‌دانند به اعتبار آن كه تا آخر روز نهم احرام مى‌تواند گرفت پس معنى ماههاى حج آنست كه ابتداء حج از اين دو ماه و نه روز مى‌توان كرد.

و بنا بر اين جمعى مى‌گويند كه ماههاى حج دو ماه و نه روز است تا طلوع آفتاب روز دهم كه اگر تا اين وقت جمعى برسند نيت احرام بكنند و تلبيه بگويند و نيت وقوف مشعر بكنند و يك لمحه بگذرد و آفتاب طالع شود حجرا دريافته است چون اختيارى مشعر را دريافته است و جمعى اضطرارى مشعر را كافى مى‌دانند كه اگر پيش از زوال برسند و احرام و نيت وقوف مشعر را بكنند حجرا دريافته‌اند.

و جمعى دو ماه و ده روز مى‌دانند به آن كه ممكن است كه جميع افعال‌