لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٦٦ - اگر به جاى تقصير حلق كند

و ساله معاوية بن عمّار عن رجل متمتّع وقع على امرأته و لم يقصّر قال ينحر جزورا و قد خشيت ان يكون قد ثلم حجّه إن كان عالما و إن كان جاهلا فلا شى‌ء عليه قال و قلت له متمتّع قرض من اظفاره بأسنانه و اخذ من شعره بمشقص فقال لا باس به ليس كلّ احد يجد الجلم‌

و به اسانيد صحيحه كثيره منقولست از معاويه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه عمره تمتع كند و پيش از تقصير با زن خود جماع كند حضرت فرمودند كه شترى مى‌كشد و خوف آن هست كه اگر از روى علم چنين كرده باشد كه حجش از كمال افتاده باشد بلكه از صحت و ليكن بحسب واقع اين شتران رخنه را فى الجمله به اصلاح مى‌آورد، و اگر از روى نادانى و جهل كرده باشد بر او چيزى نيست، باز معاويه گفت كه ديگر عرض نمودم كه اگر كسى عمره تمتع كند و بعضى از ناخنهاى خود را بقصد تقصير از دندانهاى خود بگيرد و بعضى از موى خود را از پيكان تير بگيرد خوبست حضرت فرمودند كه باكى نيست همه كس مقراض ندارد و مطلوب تعبّد است به تقصير و از هر چه باشد خوبست، و به همين مضمونست در كفاره جزّ در موثقه كالصحيح حلبى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه و در موثقه كالصحيحه ابن مسكان آنست كه گوسفندى بكشد و حمل كرده‌اند بعضى بر تخيير يا نظر به فقير گوسفند مجزيست‌

[اگر به جاى تقصير حلق كند]

(و روى أبو بصير عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال سألته عن متمتّع اراد ان يقصّر فحلق رأسه قال عليه دم يهريقه فاذا كان يوم النّحر أمرّ الموسى على رأسه حين يريد ان يحلق)

و در موثق كالصحيح از ليث منقولست كه از حضرت امام جعفر