لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١١٢ - حلق رأس
مىزند چون در عقب وقوف مشعر واقع است در صحاح معاوية بن عمار.
و اين اظهر است بنا بر آن چه معاويه نقل كرده است كه حضرت بعد از اين يك يك را مىفرمودند تا به آخر، هر يك از اين ده جمره علت مستقله است در خروج از گناهان و هر گاه گناهان در مرتبه اولى زايل شد باقى نه جمره كه در اين سه روز مىزند هر يك را هفت عدد سبب كتابت حسنات و علو درجات خواهد شد
(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من رمى الجمار يحط عنه بكلّ حصادة كبيرة موبقة)
و در حسن كالصحيح و صحيح از حريز منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه جمار را بيندازد و بعدد هر سنگ ريزه يك گناه كبيره كه سبب هلاك است از او محو مىشود.
(و اذا رماها المؤمن التقفها الملك و اذا رماها الكافر قال الشّيطان باستك ما رميت)
و ظاهرا تتمة حديث حريز باشد كه كلينى نقل نكرده است چون ناخوشى دارد يعنى اين جمرات را هر گاه مؤمنان مىاندازند فرشتگان از روى تيمن و تبرّك بر مىدارند و به مسجد الحرام مىبرند و اگر كافر مىاندازد يعنى غير اثنى عشرى، شيطان عليه اللعنة چون مسلط است بر كفار مىگويد آن چه به من مىاندازى در دبرت باد تو مسخّر منى و لشكر منى و سنگ بمن مىاندازى چون اين دشنام نزد شياطين انس شايع است شياطين ايشان را دشنام مىدهد به نحوى كه نزد ايشان متعارفست
[حلق رأس]
(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه انّ المؤمن اذا حلق رأسه بمنى ثمّ دفنه جاء يوم القيمة و كلّ شعرة لها لسان مطلق يلبّي صاحبها باسم)