لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤٧ - تعدد قتل صيد
گوسفندان ماده و هر چه سالم بماند هدى كعبه است كه در حروره بكشند و به فقرا و مساكين دهند و بعضى گفتهاند صرف مصالح كعبه نيز مىتوان كرد، و محتمل است كه بحاجيان نيز مىتوان داد چنانكه گذشت در احاديث بسيار كه هر چه به هدى آورند بحاجيان مىدهند كه نفقه ايشان آخر شده باشد و اول اولى است
(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه ما وطئته او وطئه بعيرك و أنت محرم فعليك فداؤه)
منقولست در صحيح از كنانى كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر چه را خود راه روى با شترت يا دابّهات بر او راه رود در حال احرام بر تست كه فداى آن را بدهى.
و در حسن كالصحيح از معاوية بن عمار منقولست از آن حضرت صلوات اللَّه عليه به همين عبارت و بعد از آن فرمودند كه بدان كه بر تو نيست فداى هر چيزى كه در حال احرام حج يا عمره به جا آورى از روى جهل و نادانى مگر صيد كه در آن فدا هست خواه از روى عمد كنى و خواه از روى جهل
[تعدد قتل صيد]
(و اذا قتل محرم الصّيد فعليه جزاؤه و يتصدّق بالصّيد على مسكين فان عاد فقتل صيدا اخر متعمّدا فليس عليه جزاؤه و هو ممّن ينتقم اللَّه منه و النّقمة فى الآخرة و هو قول اللَّه عزّ و جلّ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ)
و در صحيحين از حلبى منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه محرم صيدى كند بر اوست كه فدا كند صيد خود را چنانكه مفصل وارد شده است و آن شكارى را تصدق مىكند بر