لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٣٩ - اگر از اداء كفاره عاجز شد

شترمرغ كه ائمه هدى فرمودند كه مثل آن شتر است قيمت شتر مثلا هر گاه يك تومان باشد، و گندم صاعى دويست دينار باشد و هر مسكينى را نصف صاع مى‌بايد داد پس صد مسكين را مى‌توان داد شصت مسكين كافى است و باقى از اوست، و اگر در اين صورت قيمت گندم صاعى پانصد دينار باشد به چهل كس مى‌رسد زيادتى عفو است و به چهل كس مى‌دهد، و حق سبحانه و تعالى فرموده است كه يا عدل و برابر او روزه مى‌دارد اگر زر نداشته باشد يا طعام بهم نرسد پس روزه تابع قيمت گندم است پس هر گاه قيمت شتر سى صاع يا بيشتر باشد و نداشته باشد شصت روز روزه مى‌گيرد، و اگر به چهل كس رسد به آن كه قيمت شتر برابر بيست صاع گندم باشد چهل روز روزه مى‌گيرد، و اگر گندم صاعى هزار دينار باشد بيست روز روزه مى‌گيرد و اينست ظاهر آيه و موافق اين معنى احاديث صحيحه وارد شده است مثل صحيحه ابو عبيده از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و صحيحه محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه و غير اينها از اخبار بسيار.

و آن چه صدوق ذكر كرده است در اين دو حديث موافق فقه رضويست و صحيحه معاوية بن عمار و كالصحيحه ابو بصير و غير آن و باين عمل كرده است صدوق و ابن ابى عقيل و جمع بين الاخبار آنست كه مخير باشد ميان هر دو ميان آن كه هر مسكينى را نصف صاع بدهد يا يك مدّ و يا به آن كه هيجده روز روزه وقتى واجب باشد كه قدرت بر روزه گرفتن دو ماه نداشته باشد چنانكه در همه كفّارات چنين وارد شده است و اكثر اصحاب چنين جمع كرده‌اند و يا آن كه اگر زر داشته باشد و گندم بهم نرسد رعايت شصت روز و هر چه شود كنند و اگر پريشان باشد هيجده روز روزه بگيرد و اگر كسى غور