لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٧ - حج رسول الله

الامنين الا تسمع قول اللَّه عزّ و جلّ يقول‌ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ لا تَخافُونَ‌ قلت فكيف صار وطئ المشعر عليه فريضة قال ليستوجب بذلك وطئ بحبوحة الجنّة)

مرويست به اين اسناد قوى از اعمش كه به حسب ظاهر از علماى و محدثين اهل سنت است و در واقع شيعه است و رساله از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت كرده است و صدوق در آخر خصال ذكر كرده است آن رساله را و هر چه نقل كرده است درست نقل كرده است چون فاضل است گفت عرض نمودم به آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيد المرسلين ٦ چند حج كردند حضرت فرمودند كه بيست حج پنهان كردند و در هر حجى از ميان دو كوه مشعر مى‌گذشتند و به زير مى‌آمدند و در آنجا بول مى‌كردند عرض نمودم كه چرا بول مى‌كردند در آنجا حضرت فرمودند كه زيرا كه آن موضعى است كه در آنجا بتان را مى‌پرستيدند و از آنجا برداشته‌اند سنگ بت هبل را كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه بر دوش حضرت سيد المرسلين رفتند و آن بت را از پشت بام كعبه انداختند.

و حضرت فرمودند كه آن بت را دفن كردند نزد باب بنى شبيبه كه از جهة علامت آن در طاقى زده‌اند قريب به زمزم و از اين جهة است كه سنت است كه از آن در داخل مسجد الحرام زمان آن حضرت شوند چون الحال آن طاق در ميان مسجد است سليمان گفت عرض نمودم كه چگونه است كه گفتن اللَّه اكبر تنگنائى را كه در آنجا واقع مى‌شود از ازدحام خلايق زايل مى‌گرداند.