لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٧ - نامگذارى به بكه

محمد بن ايمن از معاوية بن عمار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اسامى مكّه مكّه است و بكه و پيشتر گذشت كه بكه موضع بيت است و محمولست بر آن كه بر هر دو اطلاق مى‌كنند و امّ رحم به حاى مهمله و بسّاسه كه اگر جمعى در آنجا ظلم كنند بسّتهم و اخرجتهم و هلكوا يعنى بيرون مى‌كنند ظالم را و هلاك مى‌شوند.

و ممكن است كه صدوق نقل بالمعنى كرده باشد، و معنى كلام صدوق اينست كه بساسه‌اش مى‌گويند زيرا كه هر گاه در مكه ظلم كنند مكه ايشان را هلاك مى‌كند، و ام رحمش مى‌گويند كه هر گاه ملازم شوند در آنجا رحمت الهى شامل حال ايشان مى‌شود و ممكن است كه ظلموا مجهول باشد يعنى اگر كسى بر ايشان ظلم كند حق سبحانه و تعالى بر ايشان رحم مى‌كند.

و ظاهرا تصحيف از نساخ شده است و چنين بوده است كه «كانوا اذا لزموها رحموا» يعنى هر گاه در آنجا ملازم و مجاور شوند رحمت الهى شامل حال ايشان مى‌شود چنانكه در خصال است و صاحب قاموس نيز امّ رحم به حاى مهمله ساخته است‌