لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٠ - هر گاه محرم در حرم كبوترى را بكشد

در حرم باشد و محرم نباشد حضرت فرمودند كه بر اوست قيمت آن كبوتر، و آن يك درهم است كه تصدق مى‌كند يا گندم و جو مى‌خرد از جهة كبوتران حرم پس اگر بكشد كبوتر را و او محرم باشد در حرم پس بر اوست يك گوسفند و قيمت كبوتر و اين عبارت نيز دو احتمال دارد كه گذشت.

و بر اين مضمون احاديث صحيحه و كالصحيحه وارد است و معمول به است و كسى خلاف نكرده است از علماء ما در اين حكم‌

(و روى حفص بن البخترىّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه في من اصاب طيرا فى الحرم قال ان كان مستوى الجناح فليخلّ عنه و إن كان غير مستو نتفه و اطعمه و اسقاه فاذا استوى جناحاه خلّى عنه)

و به اسانيد صحيحه منقول است از آن حضرت صلوات اللَّه عليه در كسى كه بگيرد كبوترى را در حرم حضرت فرمودند كه اگر پر داشته باشد و تواند پريد سر دهد و اگر پرش را بريده باشند كه نتواند پريد پرش را بكنند و آب و دانه‌اش بدهند تا چون پر آورد و بتواند پريد آن را سر دهند و اين نگاه داشتن از آن جهت است كه چون دست گرفت كبوتر را ضامن است و وقتى از ضمان در مى‌آيد كه تواند پريد و پر كندن از آن جهت است كه زودتر پر برآورد و اين مجربست قطع نظر از احاديث بسيار كه در اين باب وارد شده است‌

(و روى العلا عن محمّد بن مسلم قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الرّجل يحرم و عنده فى اهله صيد امّا وحش و امّا طير قال لا باس)

و به اسانيد صحيحه متكثره منقولست از محمد كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از شخصى كه احرام گيرد و نزد او در خانه‌اش‌