مفاخر دين و دولت بدان آراسته گشته است و فضايل ملك و ملّت بجمال آن كمال پذيرفته، در ضمن آن ايراد كرده آمد؛ و رمزي از مآثر [١] خاندان بزرگ شاهنشاهي و مساعى حميده خداوندان، ملوك اسلاف أنار اللّه براهينهم [٢] كه گردن و گوش فلك سبك سير بطوق منّت و خدمت عبودت ايشان گران بار است، و صدر و منكب [٣] زمانه برداى احسان و وشاح [٤] إنعام ايشان متحلّي- بدان مقرون گردانيده شد؛ توان دانست كه رغبت مردمان در مطالعت اين كتاب چگونه صادق گردد، و بسبب قبولي كه از مجلس عالي، ضاعف اللّه إشراقه، آن را ارزاني داشته است [٥] جهانيان را از چه نوع اقبالها باشد و ذكر آن بتبع اسم و دولت قاهره، لا زالت ثابتة الأركان، سمت [٦] تخليد [٧] و تأبيد [٨] يابد و تا آخر عمر [عالم‌] هر روز زيادت نظام و طراوت پذيرد، و البتّه دور چرخ و قصد [٩] دهر تيرگي را بصفوت [١٠] آن راه ندهد.

و اگر بيد پاى برهمن بدانستي كه تصنيف او اين شرف خواهد يافت بدان بسي تعزّز و مباهات نمودي، و در تمنّي آن روزگار گذاشتي [١١] كه اين سعادت را دريابد و اين تشرّف و تفاخر خود را حاصل آورد، و چون ادراك اين مراد دست ندادي معذرت در اين عبارت‌

______________________________
صحرا نبذي از علف، و بآنجا نبذي از باران رسيد، و در فلان محلّ نبذي از مردم هستند، و مال فلان همه رفت و نبذي ماند، يعني مقداري قليل كه كم بآن اعتنا مي‌شود. نيز تاريخ بيهقي ٤٦٧/ ٣ ديده شود.

[١]. (٢) مآثر ٣٢٠/ ٨ و ٣٤٥/ ١٣ ح و ٣٩١/ ٩ ح و ٤٢٠/ ٩ ديده شود.

[٢]. (٣) أنار اللّه ... خداوند برهان و حجّت ايشان را بايشان بياموزاند.

[٣]. (٤) منكب دوش.

[٤]. (٥) وشاح (و وشاح) ميان بند و سينه‌بند و نيز كمربند زنان كه از چرم مي‌سازند و به جواهر مزيّن مي‌كنند. مي‌گويد بر و دوش زمانه بميان‌بند و رداى احسان ايشان مزيّن است ..

[٥]. (٧) ارزاني داشته است ٣٩٢/ ٢ ح ديده شود.

[٦]. (٨) سمت نشان و علامت، و بالخصوص نشاني كه به داغ كردن بر چيزي گذارند؛ داغ.

[٧]. (٨) تخليد جاوداني كردن (از خ ل د)؛

[٨]. تأبيد أبدي و بي مرگ و بي انجام كردن (از أ ب د). اين دو لفظ اينجا در معني لازم بكار رفته است: جاوداني شدن و بي مرگ شدن.

[٩]. (٩) قصد ٢٢٢/ ٣ ح و ٢٢٨/ ٢ و ٢٦٨/ ١ و ٣٣٣/ ١ ح ديده شود.

[١٠]. (١٠) صفوت روشني و صاف بودن. ٢٩٥/ ١٤ نيز ديده شود.

[١١]. (١٢) روزگار گذاشتن عمر گذراندن، در انتظار بسر بردن؛ ٣٠٠/ ١٣، ٣٧٨/ ١ ح، ٣٦٦/ ١١ ح نيز ديده شود.