رعيّت بر قاعده هوا و ولا [١] قرار گيرد، و دوست و دشمن در ربقه [٢] طاعت و خدمت جمع شوند و نه در ضمير ضعيفان آزاري صورت بندد [٣]، و نه گردن كشان را مجال تمرّد ماند، و ذكر آن در آفاق ساير شود، و كسوت پادشاهي مطرّز [٤] گردد، و رهينه [٥] دوام در ضمن اين بدست آيد.

اين كلمتي چند موجز از خصايص ملك و دولت، و محاسن عدل و سياست، تقرير افتاد، اكنون روى بدگر اغراض آورده شود، و اللّه الموفّق لإتمامه، بمنّه وسعة جوده.

و سپاس و حمد و ثنا و شكر مر خداى را، عزّ اسمه، كه خطّه اسلام را و واسطه عالم را بجمال‌

[ذكر ألقاب ملك بهرام شاه‌]

عدل و رحمت و كمال هيبت و سياست خداوند عالم سلطان أعظم مالك رقاب الأمم ملك الإسلام ظهير الإمام مجير الأنام يمين الدّولة و أمين الملّة و شرف الأمّة ملك بلاد اللّه سلطان عباد اللّه مديل [٦] أولياء اللّه مذيل [٧] أعداء اللّه مولى ملوك العرب و العجم فخر السّلاطين في العالم علاء الدّنيا و الدّين قاهر الملوك و السّلاطين الصّادع [٨] بأمر اللّه القائم بحجّة اللّه معزّ الإسلام و المسلمين قامع الكفرة و الملحدين كهف الثّقلين ظلّ اللّه في الخافقين المؤيّد على الأعداء المنصور من السّماء شهاب سماء الخلافة نصاب العدل و الرّأفة باسط الأمن في الأرضين ناشر الإحسان في العالمين سلطان الخلق و برهان الحقّ محرز [٩] ممالك الدّنيا و مظهر كلمة اللّه العليا وليّ النّعم أبو المظفّر بهرام شاه ابن السّلطان الكريم علاء الدّولة و سناء الملّة و ضياء الأمّة أبي سعد مسعود ابن السّلطان الرّضيّ ظهير الدّولة و نصير الملّة و مجير الأمّة أبي المظفّر ابراهيم ابن السّلطان الشّهيد ناصر دين اللّه و معين خليفة اللّه‌

______________________________
[١]. (١) ولا دوستي و پيوستگي و ياري با هم نمودن.

[٢]. (١) ربقه رسن گردن بند كه بر برّه و بزغاله بندند.

[٣]. (٢) صورت بستن اينجا احتمال داده شدن و بتصوّر در آمدن و ممكن پنداشته شدن.

[٤]. (٣) مطرّز طراز نقش و علامتي را مي‌گفته‌اند كه در جامه مي‌بافته‌اند و محلّ ساختن پارچه بدين وسيله معلوم ميشد و زينتي نيز بود، پس مطرّز بمعني مزيّن بنشان خاصّ است. تزيين با خامه دوزي و ابريشم دوزي را نيز تطريز گويند.

[٥]. (٣) رهينه دوام امروز «ضامن بقا و دوام» مي‌گوئيم؛ رهينه بمعني گروي و گروگان است.

[٦]. (٩) مديل ... دولت دهنده بدوستان خدا و يارى كننده ايشان و چيره گرداننده ايشان.

[٧]. (٩) مديل ... پست كننده و خوار كننده و ذليل و حقير كننده دشمنان خدا (اسم فاعل از أذاله يذيله).

[٨]. (١٠) الصّادع ... بجاى آورنده فرمان خدا و آشكارا كننده آن (مصادر زوزني).

[٩]. (١٣) محرز حفظ كننده و بدست خويش آورنده و آن را از اينكه گرفته شود نگاه دارنده.