ترجمه كليله و دمنه - نصرالله منشي - الصفحة ٣١٠ - ١٠ - باب شير و شغال
كه اين دنياى فريبنده سراسر عيب است، هنر همين دارد كه مزرعت آخرت است، در وى تخمي ميتوان افگند كه ريع [١] آن در عقبى مهنّاتر ميباشد. نهمت [٢] بإحراز مثوبات [٣] و امضاى خيرات مصروف داريد، و بر مساعدت عالم غدّار تكيه مكنيد؛ و دل در بقاى ابد بنديد، و از ثمري تن درستي و زندگاني و جواني خويش بي نصيب مباشيد. قال النّبيّ صلى اللّه عليه: إذا أصبحت فلا تحدّث نفسك بالمساء، و إذا أمسيت فلا تحدّث نفسك بالصّباح؛ و خذ من صحّتك لسقمك و من حياتك لموتك، و من الشّبيبة قبل الكبر؛ [٤] كه لذّات دنيا چون روشنائي برق و تاريكي ابر بي ثبات و دوام است.
در جمله، دل بر كلبه عنا وقف كردن و تن در سراى فنا سبيل داشتن از علوّ همّت و كمال حصافت دور افتد. و عاقل از نعيم اين جهاني جز نام نيكو و ذكر باقي نطلبد، زيرا كه خوشي و راحت و كامراني و نعمت آن روى بزوال و انتقال دارد
|
فأبق لك الذّكر الجميل تدم به |
فما بسوى الذّكر الجميل بقاء |
|
[٥] اگر سعادت دو جهاني ميخواهيد اين سخن در گوش گذاريد و از براى طعمه خويش كه حلاوت آن تا حلق است إبطال جانوري روا مداريد و بدانچه بي ايذا [٦] بدست آيد قانع باشيد، چه آن قدر كه بقاى جثّه و قوام نفس بدان متعلّق است هرگز فرو نماند.
قال النّبيّ عليه السلم إنّ روح القدس نفث في روعي أنّ نفسا لن تموت حتّى تستو في رزقها، ألا فاتّقوا اللّه و أجملوا في الطّلب. [٧] اين مواعظ را بسمع خرد استماع نمائيد و
______________________________
[١]. (٢) ربع ١٠٦/ ٢ ح و ١٢٥/ ١٢ ح ديده شود.
[٢]. نهمت ١٦/ ١٠ ح و ٢٩/ ٧ و ٩١/ ٨ و ٢٣٨/ ٤ ح ديده شود.
[٣]. (٢) مثوبات ١٣/ ١٠ ح و ٤٦/ ١٠ و ١٠٩/ ١٦ ديده شود.
[٤]. (٥) تا (٧) إذا أصبحت ... چون بامداد كردي سخن مگوى با خود از شبانگاه، و چون بشب رسيدي حديث مكن با خود از بامداد، و بگير از تندرستي خويش از براى بيماريت، و از زندگاني خويش از براى مرگت و از جواني پيش از پيري (از تندرستي و جواني و زندگي پيش از بيماري و پيري و مرگ و بهره بر گير). چنين حديثي در جامع صغير نيافتم.
[٥]. (١١)
|
فأبق لك ... |
باقي بدار از براى خود ياد نيكو را، تا بدان پاينده باشي، كه نيست غير از ياد نيكو را پايندگي و زندگي.
[٦]. (١٣) إيذا آزار كردن؛ نيز ٢٠٦/ ٩ و ٣٠١/ ٤ ديده شود.
[٧]. (١٥) تا (١٦) إنّ روح ...؛ بدرستي كه جبرئيل در دميد اندر دل من كه هيچ تني نميرد تا آنگه كه تمام بستاند روزي خويش را؛ هان، پس بپرهيزيد از خداى و به نيكوئي طلب كنيد (روزي خود را).