ترجمه كليله و دمنه - نصرالله منشي - الصفحة ٢٩٩ - زال و دختر او مهستى(منظوم)

ياد آيد، و من از بچّه خود بر انديشم، تغيّري و تفاوتي در باطنها پيدا آيد، و نتوان دانست كه از آن چه زايد. در اين صحبت بيش راحتي نيست، مفارقت أولاتر

ملك گفت: چه خير تواند بود در آن كس كه از سهوهاى دوستان اعراض نتواند نمود و، از سر حقد و آزار چنان بر نتواند خاست كه در مدّت عمر بدان مراجعت نپيوندد و، بهيچ وقت و در هيچ حال بر صحيفه دل او از آن اندك و بسيار نشاني يافته نشود و، اعتذار و استغفار اصحاب را باهتزاز و استبشار [١] تلقّي ننمايد؟ قال النّبيّ صلى اللّه عليه و سلّم:

أ لا أنبّئكم بشرّ النّاس: من لا يقبل عذرا و لا يقيل عثرة. [٢] و من باري ضمير خود را هر چه صافي‌تر مي‌بينم و از اين أبواب كه بر شمرده مي‌آيد در خاطر خود اثري نمي‌يابم؛ و هميشه جانب عفو من اتباع را [٣] ممهّد بوده‌ست و إنعام و إحسان من خدمتگاران را مبذول‌

[٤] فنزه گفت: [٥]

من مي‌دانم كه گناه كارم، و اگر چه مبتدي نبوده‌ام معتدي [٦] هستم، و هر كه در كف پاى او قرحه‌اي باشد اگر چه بثبات عزم و قوّت طبع بي باكي كند و در سنگ درشت رفتن جايز

______________________________
[١]. (٧) اهتزاز و استبشار ١٥/ ٧ ح و ٣٢/ ١١ ح و ٣٤/ ١٣ و ٢٤٢/ ٨ ديده شود.

[٢]. (٨) أ لا أنبئكم ... هان، بياگاهانم شما را به بدترين مردم: آن كس كه نپذيرد عذري را، و نبخشايد لغزشي را.

[٣]. (٩) تا (١٠) هميشه جانب عفو من اتباع را مطابق است با ضبط و و ١ و ٢ و و نافذ و بايسنغري؛ چلپي:

هميشه عفو من اتباع را؛ ٣ هميشه جانب من عفو اتباع [را]؛ اساس: هميشه جانب عفو اتباع را.

[٤]. (١١) و (١٢)

و نيست درخت خشك پوسيده‌اي تنه درخت من وقتي كه بيايند اشتران گر گرفته بسوى او از براى خاراندني؛ و نه من وقتي كه پياپي شد گناه دوستي ناتوان شوم براى او از گناه بخشودن پياپى.

[٥]. (١٣) فنزه گفت اين دو كلمه در اساس از قلم ساقط شده است.

[٦]. (١٥) معتدي (از اعتداء، از ع د و) از حدّ در گذشتن و بيداد كردن (بيهقي)، ستم كردن. امروز بيشتر متعدّي و تعدّي مى‌گوئيم.