احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٧٧ - ٣٩ تو كان گوهر كافى و كان گوهر نونى - چه كاف و نون كه هم از كاف و نون تو افزونى

آن دل كه يافت يك دم از كوى تو نشانى‌

گردد نثار راهش در هر نفس جهانى‌

روحانيان علوى در رشك و حسرت افتند

چون بيدلى نشيند با ياد تو زمانى‌

با لذت خيالت خلد برين سرابى‌

با نام تو دو عالم نان ريزه‌اى ز خوانى‌

برق شعاع حسنت هر ديده برنتابد

وصف غمت نگردد مقدور هر زبانى‌

بوئى ز خاك كويت مطلوب هر ضميرى‌

عكسى ز نور رويت محبوب هر روانى‌

سوداى بى‌دلان را سودى ز وصل فرما

چون نيست حضرتت را از سود ما زيانى‌

از سوز داغ هجران در حضرتت چگويم‌

چون در حريم علمت پيداست هر نهانى‌

مه در نقاب غيرت پنهان و خلق عالم‌

هركس ز سرّ حسنت در پرده گمانى‌

سرى كه صد هزاران سر در غمش فروشد

كى گردد اى علايى حاصل ز نيم جانى‌

تو كان گوهر كافى و كان گوهر نونى‌

چه كاف و نون كه هم از كاف و نون تو افزونى‌