احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٥٧ - ١٥ عارفان سر خطاب از كه و صحرا شنوند - رمز پرشور و شتاب از كف دريا شنوند

سرو آزادى كند از سرو قدش در چمن‌

چون هواى باغ آن سرو خرامان ميكند

نالهاى آتشينم در فراقش هر سحر

قصد احراق حجب بالاى كيوان ميكند

چرخ چون تاب غمش ناورد زينرو هر زمان‌

جان ما افسوس بر گردون گردان ميكند

گردمى وصلش بصد جانت ميسر ميشود

رو گران جانى مكن چون دوست ارزان ميكند

جان كه شيب خاك دامنگير او شد جان نبرد

كو بجرأت قصد خلوت گاه سلطان ميكند

گر بدين جان محقر از علايى قانعند

خوش برافشان‌گر چو لطفش كار آسان ميكند

عارفان سرّ خطاب از كُه و صحرا شنوند

رمز پرشور و شتاب از كف دريا شنوند

شمه سوز غمش در دل آتش بينند

بوى لطفش ز دم ارنب و بكنا شنوند

هر سحر آه جهان سوز برآرند ز جان‌

ربّ سلم همه از گنبد خضرا شنوند

حرف خذلان قضا از رخ ياسين خوانند

راز اسرار ازل از دل طه شنوند

مصر دل را چو ز فرعون هوا پاك كنند

صدق موساى هدى از يد بيضا شنوند