احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٢١ - و قالوا شربت الاثم كلا و انما - شربت الذى فى تركها عندى الاثم

محامد لا احصى ثناء عليك سرائيدن (گيرد[١]) و بلذت استماع و ذوق آن اسرار شجره وجود سامع در اهتزاز آيد اگرچه ذوق حقيقت آن نچشيده بود و جمال طلعت آن نديده چنانك عاشق مشتاق باستماع ذكر معشوق در طرب مى‌آيد و او را از آن طرب آتش (محبت‌[٢]) مى‌افزايد:

[و قالوا شربت الاثم كلا و انما- شربت الذى فى تركها عندى الاثم‌]

و قال رحمة اللّه‌[٥]:

چون بعضى از حكماء عرب خمر صورى را اثم مى‌نامند[٦] بموجب تنزيل ربانى كه‌ «وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما»[٧] (با خود بمقتضاى آنك‌[٨]) سكرى كه حاصل آنست‌[٩] مزيل شرف عقل نظرى و فاضح اوصاف بشرى است بجهت رد تهمت‌[١٠] محجوبان ميگويد كه مستى صاف (نوشان‌[١١]) صفه صفانه از شراب خمر انگورى و

[١] - گيرند

[٢] - ندارد.

[٣] - شادى.

[٤] - داست افشاند.

[٥] - عليه.

[٦] (*) اين‌جا در حاشيه نسخه‌اى كه متن قرار داده‌ايم آمده است:

[٧] (**) البقرة: ٢١٩

[٨] - يا خود آنكه به مقتضاى.

[٩] - كه.

[١٠] - آن.

[١١] - توشان.