احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٩٩ - شربنا على ذكر الحبيب مدامة - سكرنا بها ان يخلق الكرم

رحمانى هر (كس‌[١]) را لايق استعداد (او[٢]) امتيازى بخشيد و هر ذايقى از (ينبوع‌[٣]) آن اختصاص ذوق (امتيازى‌[٤]) چشيد و بخصوص تجلى (رحيح- رحيمى؟-[٥]) جمعى را از نو انسان بخلعت هدايت ايمان و كرامت عنايت عرفان مشرف گردانيد و از حضيض منازل دركات و همى و علمى و (عقدى‌[٦]) بذروه مراتب درجات ذوقى (و عينى‌[٧]) و شهودى رسانيد و چون حصول اين كمال جز بفناء صفات اضافى (و تعين‌[٨]) ذاتى ميسر نميشود و انخلاع از لباس ادبار هستى و (تشبثات‌[٩]) صفات نفسى ممكن نيست الا به سطوت (شكر[١٠]) شرابى كه از نتايج فيض آثار ذكر محبوب حقيقى در صباح و رواح بمذاق (جان‌[١١]) و الهان صحراى محبت و تايهان بيداء مودت ميرسد و كمال حكمت فاطر حكيم آن اقتضاء كرد كه ذوق شاربان مشارب عرفان در قدم اول از عين سلسبيلى و امتزاج زنجبيلى بود تا حرارت طرب و نار شدت طلب محرق صفات (سالك‌[١٢]) گردد (پس غله‌[١٣]) تعطش آن مستسقيان باده طلب را به شراب كافورى تسكين دهند تا بواسطه حصول برد اليقين فناء من لم يكن (و[١٤]) بقاى من لم يزل مشاهده افتد پس (بافاضه‌[١٥]) رحيق (ممسك‌[١٦]) واردات غيبى و مسامرات سرى مشام جان شاهدان (مشاهد[١٧]) جمال و قاصدان مقاصد آمال را معطر گردانند و

[١] - كسى.

[٢] - ندارد.

[٣] - تنوع.

[٤] - امتياز.

[٥] - رحمانى.

[٦] - عقلى.

[٧] - غيبى.

[٨] - يقين.

[٩] - تسييتات.

[١٠] - سكر.

[١١] - جانهاى.

[١٢] - طالب.

[١٣] - سپس غلبه.

[١٤] - ندارد.

[١٥] - باضافه.

[١٦] - مسك.

[١٧]- مشاهده.