حضرتش دائم از منزلى بمنزلى رفته است از خوف جائران ... ولى ابتلاى عظيم كه براى وى پيشامد كرد در ماوراء النهر بوده كه باعث شد وى وطن خودش را ترك گويد» اين ابتلاى عظيم همانا برخورد با امير تيمور است.

صاحب رساله مستورات مينويسد كه مهاجرت سيد به كشمير طبق دستور حضرت رسول ص بوده است: وقتى حضرت سيد در هندوستان مسافرت ميكرد در آن اوان شبى «واقعه‌اى» دست داد. در آن واقعه حضرت رسول ٦ على همدانى را فرمود كه: يا ولدى در كشمير رو و مردم آنجا را مسلمان كن.

اگرچه بعضى بشرف اسلام مشرفند اما بدتر از كافرانند و مشركانند چنانچه قوله تعالى: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ ...» مينويسد كه بعد از اين واقعه على همدانى چندين بار فرمود كه «در كشمير خواهيم رفت» و در آخر همانطور كرد.

هم اين نويسنده نقل ميكند كه پادشاه كشمير (بظاهر سلطان علاء الدين ٧٤٨- ٧٥٥ ه) در خواب ديده بود كه آفتاب از جنوب طلوع كرده است. در تعبير آن خواب راهب بودائى گفت: «شخصى از زمين ماوراء النهر ميآيد و همه ما را مسلمان ميسازد.» پس طبق همان پيش بينيها اين كار از دست على همدانى عملى شده است. در جايى ديگر صاحب مستورات علت مهاجرت على همدانى به كشمير را فتنه و آشوب ذكر ميكند و اضافه مينمايد كه او اين پيشامد را بيست سال قبل از وقوع آن پيش‌بينى كرده بود: «روزى على همدانى در خانقاه بود و كسانش بخدمت حضور داشتند- وى گفت: بعد از بيست سال چنان فتورى در ولايت خواهد آمد كه نه پادشاهى ماند و نه مردم آسايش ميكنند و باعث جلاى او بشود- آنان پرسيدند كه كى ميشود؟ در جواب گفت كه بعد از بيست سال كه پاى ملوك غرجستان‌[١] خواهد درآمد و چنان ميشود كه ما روى خانقاه خود را نمى‌بينيم» مؤلف ميفرمايد كه همچنان بوده و تمام اهل‌

[١]- مقصود آل كرت است- اين سلاله بعد از مرگ معز الدين كرت( م ٧٧١ ه) ضعيف گرديد و مدتى بعد تيمور آن را بكلى از بين برد ر- ك از سعدى تا جامى ص ٢٣٦ تا ٢٣٨ غرجستان يا گرجستان( عربى غرشستان) در جنوب« هراة و شرق غور و المرورود» بوده است معجم البلدان المجلد الرابع چاپ بيروت.