احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٧٧ - (ده(مربوط به ص ٣٦٥)

- ابو يعقوب نهرجورى‌ (اسحق بن محمد) نيز در سال ٣٣٠ ه در گذشته و يكى از مريدان او عمرو بن عثمان مكى است كه البته قبل از استاد خود فوت كرده است (نفحات الانس، ص ١٣٠).

- ابو يعقوب سوسى (بصرى): اسم او يوسف بن حمدان و استاد و شيخ ابو يعقوب نهرجورى است. سال وفات او معلوم نيست بيشتر زندگانى خود را در شهر كوچك ابله (در چهار فرسنگى بصره) بسر برده و در همان‌جا درگذشته است.

(طرائق الحقايق ج ٢، ص ٩٩، لغت‌نامه دهخدا- از ابو سعد تا اثبات- چاپ تهران ١٣٢٠ ش).

- عبد الواحد بن زيد م ١٧٧ ه: نيز منصب ارشاد و تعليم داشته و بعضى او را نخستين صوفى دانسته‌اند وى از شاگردان حسن بصرى بود و بعد از كسب اجازه از استاد بخدمت كميل بن زياد رسيده است و كميل پس از ملاحظه رياضات و استعداد وى در كار و جوانمردى و امتحان‌هائى كه از او به عمل آورد وى را خرقه فتوت پوشاند (الصلة ... الجزء الثانى، ص ١٣٣).

- كميل بن زياد بن نهيك نخعى‌ تابعى، مردى شريف و ثقه و مورد اعتماد و اطاعت قبيله خويش بوده است. او از ياران حضرت على بوده و در جنگ صفين بحمايت على شركت جسته و داد شجاعت داده است. در دوران خلافت حضرت على به كوفه آمد. وى درس حديث رسول ميداده و در سال ٨٢ ه (: ٧٠١ م) حجاج بن يوسف ثقفى سفاك او را كشته است.

ولادت كميل در سال ١٢ ه اتفاق افتاده است. مدفن او در كوفه مى‌باشد (الاعلام زركلى ج ٦، ص ٩٣- با ذكر مآخذ متعددى كه بدان مراجعه كرده است).

«پايان تعليقات»