احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٧٣ - هشت(مربوط ص ٣٥٩)

ولى در قرآن مجيد اشاره‌اى به كشته شدن حضرت يحيى نشده و حضرت يحيى فقط به عنوان يك پيامبر و مبشر ظهور حضرت عيسى معرفى گرديده است (بنگريد به آيات ٣٨ تا ٤١ سوره آل عمران و آيات ٢ و ١٥ سوره مريم و آيات ٨٩ و ٩٠ از سوره انبياء).

داستان مزبور در كتاب معتبر ابو اسحق ابراهيم نيشابورى كه در قرن پنجم هجرى تأليف شده نيز مذكور نيست (بنگريد به ص ٣١٣ تا ٣٢١ كتاب به تصحيح آقاى حبيب يغمائى چاپ ١٣٤٠ ش- ذكر حضرت يحيى-).

شش (مربوط به ص ٣٥٤)

بشر حافى بن حارث بن عبد الرحمن مروزى‌.

زندگانى عجيبى داشت. وقتى كه از گناهان گذشته خود توبه كرد و وارد وادى سلوك و عرفان گرديد ميگفت كه از علم ظاهرى هم توبه كرده‌ام درباره علت ملقب شدنش به حافى ميگويند كه بعد از توبه همه عمر پا برهنه راه ميرفته و هيچ كفش نپوشيده است. وفاتش را در سال ٢٢٧ ه نوشته‌اند (نفحات، ص ٤٨ و ارزش ميراث صوفيه، ص ٦٧- ٦٨).

هفت (مربوط به ص ٣٥٥)

اداى نماز با توجه و حضور قلب كامل كارى بس دشوار است و درين مورد در قرآن مجيد (سوره بقره آيه ٤٥) آمده است: «وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ» و بحث على همدانى در پيرامون همين مشكلات است.

هشت (مربوط ص ٣٥٩)

اين مطلب در كتب صوفيه و بزرگان عرفان زياد به چشم مى‌خورد از جمله در كيمياى سعادت امام غزالى. ظهير فاريابى نيز گويد:

خواجوى كرمانى هم مى‌گويد: