حديث‌[١] رسول ٦ را به سند شيخ فتوت خود نجم الدين محمد بن محمد الاذكانى بيان نموده و سند آن را تا راويان معروف مانند انس بن مالك و ابو بكر صديق، ابو ذر غفارى و ام سلمه زوجه رسول ٦ و بحضرت رسول ٦ رسانده است.

احاديث، مربوط به اوامر و نواهى دين اسلام‌اند. مثلا:

١- آمر بالمعروف و ناهى عن المنكر بمنزله خليفه رسول و متمسك به كتاب خدا است. ٢- دنيا از هاروت و ماروت جادوگرتر است. ٣- دنيا ايمان را همانطور نابود ميكند كه آتش هيزم را. ٤- كسانى كه دير غضبناك ميشوند و زود از خشم برميگردند بهترين امت رسول ٦ هستند. ٥- بخيل وارد جنت نميشود. ٦- بهشت بر حكمران ظالم حرام است. ٧- لعنت خدا بر فقيرى كه توانگرى را براى مال دوست دارد و لعنت خدا بر توانگرى كه بعلت فقر درويشى را دوست ندارد كه چنين كار از منافق سزد. ٨- براى مؤمن چيزى خوبتر از حسن اخلاق موجود نيست. ٩- هركه جدال و دروغ ترك نكرد، وارد جنت نميشود. ١٠- حاجات خود را از رحماى امت طلبيد نه از كمينگان.

١١- نشان منافق سه چيز است: دروغگوئى و خيانت در امانت و خلاف عهد.

١٢- زمانى فراخواهد رسيد كه مردارى را بر عالم با عمل ترجيح خواهند داد (ترجمه از متن عربى به فارسى).

[١] - معمولا باستناد حديثى منسوب بحضرت رسول، بسيارى از علماء رساله‌اى مشتمل بر چهل حديث نوشته‌اند آقاى پرفسور دكتر عبد القادر قره خان استاد ادبيات تركى در دانشگاه استانبول در مقاله خود به نام« چهل حديث نويسى در ادبيات فارسى و تاثير آن در ادبيات ترك از طريق ترجمه اين آثار» چندين چهل حديث را با اسم و عنوان ذكر كرده است: ٤٦ به فارسى، بيش از ٨٠ به تركى بيش از ٢٦٠ به عربى و زياده از ٣٠ به اردو. او درباره چهل حديث نويسى در اندونزى هم صحبتى كرده است. ميگويند اولين مجموعه چهل حديث را عبد اللّه بن مبارك( م ٨٥: ه) جمع كرده بود شاه عبد العزيز محدث دهلوى در رساله عجاله نافعه مى‌نويسد:

« اقسام تصنيف احاديث كه آن را اربعين نامند يعنى چهل حديث در يك باب يا ابواب متفرقه بيك سند يا اسناد متعدده جمع نمايند» حاج خليفه( م ١٠٦٧ ه) در ج ١ كشف الظنون درباره مفاد اين‌گونه احاديث و اسامى مؤلفان آنها صحبتى دارد. ر- ك مجله دانشكده ادبيات تهران مهرماه ١٣٤٦ ش، ٩٧، ١٠٨ و مجله الرحيم( اردو) شماره مه ماه ١٩٦٧ چاپ حيدرآباد( پاكستان).