احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ١٩٣ - ١٠ - ذكريه(صغرى)

بحث خود را استحكام مى‌بخشد. رساله ظاهرا خطبه‌اى است كه سيد آنرا ايراد كرده و خود او يا يكى از مريدان او آن را برشته تحرير درآورده است:

الحمد للّه و الصلوة على عباده الذين اصطفى و السلام على اخوان الصفاء اما بعدان اللّه تعالى قد خصص طائفة من عباده بالاقبال عليه و التفرد به و التجرد عما سواه و ملازمة الاخلاق السنية و الاحوال المرضية فوصفهم بالفقر و ذكرهم فى معرض التمدح ...» (از آغاز)

اينك عباراتى ديگر از آن:

«الفقر حلية الانبياء و لباس الاولياء و شعار الاصفياء و رداء الاتقياء و منية الصادقين و مطلب الزاهدين و مقصد الصالحين و برهان السالكين و عنوان العارفين و نهجة المحبين و بهجة المشتاقين و داب المؤمنين و زين المحققين و شين المنافقين.»

در توصيف فقراء به آيات قرآن مجيد استشهاد ميكند از جمله به آيه زير:

لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ ...[١]

١٠- ذكريه (صغرى)

خطى: شماره ٤٢٧٤ (ملى ملك) ٣٩١٥ (كتابخانه مركزى) ٢٣٨٥ (تاشكند، ج ٣ نسخ عربى) ٣٨٧٤ (فرهنگستان تاجيكستان).

اين رساله داراى ١٢ برگ و تقريبا همان مطالبى را دارد كه در رساله ذكريه (فارسى) مندرج است و گويا خلاصه‌اى از آن باشد و براى همين است كه ذكريه فارسى را كبرى و اين يكى را صغرى ناميده‌اند.

در توضيح مطالب و اذكار و اوراد اشعار عربى زياد نقل كرده است مثلا اين دو بيت كه توصيف ذكر است:

[١] - آية ٨ سورة الحشر.