منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٧
٢. معاويه بر سرزمين عراق مسلط مى گردد
اميرمؤمنان (عليه السلام) خبر مى دهد كه او پيش از معاويه از دنيا مى رود ومعاويه پس از او بر عراق مسلط مى گردد و سپس مى افزايد:
«انّه سيأمركم بسبى و البراءة منّى...».
«از شما مى خواهد كه به من ناسزا گوييد و از من بيزارى جوييد...».[١]
همان طور كه على (عليه السلام) خبر داده بود، معاويه پس از آن حضرت بر عراق مسلط شد و از مردم خواست كه به آن حضرت ناسزا بگويند و از او بيزارى جويند و داستان اسف انگيز ناسزاگويى به على (عليه السلام) حتى در خطبه هاى نماز جمعه كه از زمان معاويه به دستور او مرسوم شده بود در تواريخ ثبت وضبط است.[٢]
٣. از آنها ده نفر جان به سلامت نمى برند و از شما هم ده نفر كشته نمى شوند
در نبردى كه ميان امام (عليه السلام) و خوارج در كنار نهروان رخ داد امام پس از اتمام حجت، و بازگشت گروهى از آنان به صفوف امام، رو به ياران خود كرد و فرمود:
«مصارعهم دون النطفة واللّه لا يفلت منهم عشرة ولا يهلك منكم عشرة».[٣]
«قتلگاه آنان كنار آب نهروان است به خدا سوگد، از گروه آنان ده نفر جان به سلامت
[١] نهج البلاغه، خطبه ٥٧.
[٢] به شرح نهج البلاغه:٤/٥٥ـ ١٢٨ مراجعه شود.
[٣] نهج البلاغه، خطبه ٥٨.