«محمد(صلى الله عليه وآله وسلم) ديوانه نيست و فرشته را در افق روشن ديده است و او بر غيب بخيل نيست (علم غيب كه بر او القا مى شود اگر صلاح باشد به شما مى گويد و بُخل نمى كند و از شما پوشيده نمى دارد)».

بنابراين به خوبى از آيه بر مى آيد كه خداوند رسول گرامى خود را توسط فرشته وحى بر غيب آگاه كرده است.[٢]

اين بود آيات گروه نخست كه به طور كلى آگاهى پيامبران (عليهم السلام) و فرستادگان و بندگان برگزيده او را تصديق مى كند و در صورتى كه دقت شود در دلالت اين آيات بر مدعا جاى هيچ شك و شبهه اى نيست.

البته برخى از دانشمندان آيات ديگرى را هم در اين رديف به شمار آورده اند، امّا چون دلالت برخى از آنها به نظر ما بى اشكال نبود وبرخى ديگر نياز به توضيح و شرح و بسط داشت از آوردن آن آيات و بحث پيرامون آنها خوددارى كرديم.

آيات گروه دوم

در اين بخش آياتى عنوان مى شود كه به روشنى گواهى مى دهند پيامبران (عليهم السلام) و برخى ديگر از بندگان خدا در موارد مخصوصى از غيب خبر داده اند و از امور پنهان از حس آگاه شده اند و آن نويدى كه در آيات گروه نخست وارد شده

[١] تكوير/٢٢ـ ٢٤.
[٢] به تبيان:١٠/٢٨٧ و مجمع البيان :١٠/٤٤٦ و ابوالفتوح رازى:١٢/١٠ و الميزان:٢٠/٣٢٩ مراجعه شود.