منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٦٢

(الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَأَنْ لَمْ يَغْنَوا فِيها الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كانُوا هُمُ الْخاسِرِينَ) .[١]

«گروهى كه شعيب را تكذيب كردند، تو گويى در آن ديار نبودند گروهى اورا تكذيب كرده اند، زيانكاران بودند».

(فَتَوَلّى عَنْهُمْ وَقالَ يا قَومِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالاتِ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ فَكَيْفَ آسى عَلى قَوم كافِرين) .[٢]

«از آنان روى برتافت وگفت: اى قوم من، من پيامهاى خدايم را رسانيدم و شما را نصيحت كردم چگونه بر گروهى كه كافرند، اندوه بخورم؟».

شيوه استدلال در اين آيه با آيه هاى مربوطه صالح يكى است.

ج: پيامبر اسلام با ارواح انبيا سخن مى گويد:

(وَاسْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا أَجَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ) .[٣]

«از پيامبران پيشين بپرس آيا غير از خداى رحمان خدايانى قرار داديم كه مورد پرستش قرار گيرند؟».

ظاهر آيه اين است كه پيامبر مى تواند از همين نشأت طبيعى، با پيامبرانى كه در نشأت ديگر بسر مى برند تماس بگيرد تا روشن شود كه دستور خداوند در تمام قرنها و اعصار به تمام پيامبران اين بود كه جز خداى يگانه را نپرستيد.

د: قرآن بر پيامبران درود مى فرستد

قرآن مجيد در مواردى، بر پيامبران سلام و درود فرستاده است. وهرگز