منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٣٦
ترجمه آيات
١. «به كسانى كه در راه خدا كشته مى شوند مگوييد مرده اند، بلكه آنان زندگانند ولى شما احساس نمى كنيد».
٢. «از آنان درگذر و در حقّ آنان طلب آمرزش بنما و با آنها در امور مشورت كن».
٣. «اگر آنان موقعى كه بر خويشتن ستم كردند، پيش تو آمدند، و از خداوند طلب آمرزش مى نمودند، و پيامبر نيز براى آنان طلب آمرزش مى كرد، خداوند را توبه پذير ورحيم مى يافتند».
٤. «فرزندان يعقوب گفتند: اى پدر ما، براى ما به خاطر گناهانى كه داريم (از خدا) طلب مغفرت بنما، ما خطاكار بوديم. پدر گفت: به همين زودى از خدايم براى شما طلب آمرزش مى كنم، او بخشايشگر و رحيم است».
٥. «وقتى به آنان گفته مى شود بياييد تا پيامبر خدا درباره شماها طلب آمرزش كند، سرهاى خود را به عنوان مسخره مى گردانند، آنان را مى بينى كه با تكبر مانع حق مى شوند».
***
تفسير آيات
درخواست چيزى از «اولياى خدا» به صورت هاى گوناگون انجام مى گيرد كه در زير به آنها اشاره مى شود:
١. از «فرد زنده» درخواست كنيم كه ما را در ساختن خانه اى كمك كند ويا از ظرف آبى كه در كنار دست او قرار دارد،ما را سيراب نمايد.
٢. از «فرد حى» درخواست كنيم كه در حقّ ما دعا كند و براى ما از خدا طلب آمرزش نمايد، هر دو صورت در اين جهت مشتركند كه از شخص سؤال