(وَلَولا أَنْ يَكُونَ النّاسُ أُمّةً واحِدةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحمنِ لُُِبيوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّة وَمَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ)(زخرف/٣٣).

«اگر نه آن بود كه همه مردم امت واحدى گردند ، قطعاً براى خانه هاى آنان كه به خداى رحمان كفر مىورزند سقف و نردبانهايى از نقره كه ازا نها بالا روند، قرار مى داديم».

ظاهر آيه اين است كه سقف از مقومات بيت است، چيزى كه هست اگر حفظ وحدت نبود سقف خانه مشركان را از نقره قرار مى داديم.

اين يك مطلب، مطلب ديگر اين كه در مسجد وجود سقف لازم نيست هر نوع چهار ديوارى كه به عنوان معبد ساخته شود مسجد است هر چند فاقد سقف باشند و همين الآن مسجد الحرام با آن عظمت فاقد سقف بوده و همگان آن را مسجد مى خوانند، در حالى كه بيت خدا، داراى سقف مى باشد

اصولاً لفظ بيوت در قرآن ٣٦ بار وارد شده و در همه جا در غير مسجد بكار رفته است چنان كه مى فرمايد: (...طَهِّرا بَيْتِىَ لِلطّائِفِينَ وَالْعاكِفِينَوَالرُّكَعِ السُّجُودِ)(بقره/١٢٥).

«خانه مرا براى طواف كنندگان عبادتگران و راكعان و ساجدان پاكيزه گردان».

در آيه ديگر در خطاب به زنان پيامبر لفظ بيوت بكار مى برد و مى فرمايد: (واذكُرنَ ما يُتلى فِى بُيُوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللّهِ وَالحِكْمَةِ...)(احزاب/٣٤).