منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٨٥
اشكال پنجم
برخى از مفسرين گفته اند كه مقصود از كلمات، در آيه مورد بحث، مضمون آيه ٢٣ سوره اعراف است، آنجا كه مى فرمايد:
(قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَإِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَالخاسِرينَ* قالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْض عَدُوٌّ...).
«گفتند: پروردگارا ما به خويشتن ستم كرديم، اگر ما را نيامرزى و بر ما رحم نكنى، قطعاً از زيانكاران خواهيم بود.(خداوند) فرمود: فرود آييد كه برخى با بعضى ديگر دشمن هستيد».
پاسخ
اوّلاً: با ملاحظه آيات سوره بقره كه عبارت ( تلقى كلمات) در آن سوره وارد شده است وآيات سوره اعراف كه عبارت (رَبَّنا ظَلَمْنا)در آن قرار دارد، روشن مى گردد كه مقصود از كلمات، در سوره بقره آيه (رَبَّنا ظَلَمْنا...)نيست، زيرا نظم آيات سوره بقره چنين است:
(فَأَزَلَّهُما الشَّيْطانُ... وَقُلْنا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْض عَدُوٌّ... فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمات...) .
چنان كه ملاحظه مى فرماييد در اين سوره پس از لغزش آدم، نخست موضوع هبوط آدم به ميان آمده و سپس مسأله تلقى كلمات مطرح شده است، در صورتى كه در سوره اعراف آيه(رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسنا) پيش از مسأله هبوط وارد شده است. اگر مقصود از تلقى كلمات همان آيه (رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا) بود، شايسته بود كه اين آيه به قرينه آيات سوره بقره پس از هبوط قرار گيرد، در صورتى كه قبل از هبوط وارد شده است.از اين بيان روشن گرديد كه هدف از