حالا اين شرايط و اوضاع چيست كه به آنان اين قدرت و توانايى را مى بخشد و آنان را با مركز اين قدرت مرتبط مى سازد؟ فعلاً وارد آن نمى شويم. ولى اگر آنان را از نزديك ببينيد وارتباطى با آنها داشته باشيد، مى توانيد از عواملى كه استفاده از اين نيرو را ممكن مى سازد، آگاهى به دست آوريد. امّا هر چه هست، هر دو گروه (مرتاضان و دراويش) با يك سرى رياضات و يا عملياتى از قبيل فرورفتگى در خويش، و انديشه ارتباط با ماوراى ماده، و قطع ارتباط با جهان طبيعت، و تحريك انديشه انقطاع از بدن، از طريق آهنگ هاى تند و ديگر نواهاى رقص آور، به اوج شور مى رسند و به گونه اى پيوند خود را با جهان ماده قطع مى كنند.

در اين موقع است كه نيروى مرموز روانى، ميدانى براى عمليات خارق العاده خود پيدا مى كند و كارهايى انجام مى دهد كه در موارد ديگر قادر به انجام آنها نيست.

در آيين مقدس اسلام، آشنايى با اين نيروى مرموز و ايجاد ارتباط با آن، از طريق رياضت هاى حرام و ضد فطرت و تشكيل جلسات وجد و سماع و شور و خلسه، كاملاً ممنوع بوده و اكيداً تحريم شده است. هر چند بسيارى از دراويش،روى كارهاى خود، نام هاى مقدس نهاده و از نخستين مرحله شور، تا پايان آن از الفاظى مانند: «مراقبه»، «كمال عبوديت»، «ذكر آزاد»، و... استفاده مى كنند، در حالى كه هيچ كدام از آنها، جذبه الهى و شعله معنوى نيست كه در دل آنان پديد آمده است، بلكه با عوامل صناعى، توجه خويش را به بدن كم كرده و سرانجام ميدان عمليات روح وسيع تر گرديده است.

راه سالم براى تحصيل تسلط بر اين نيرو و قدرت، همان عبوديت و