يكى از آثار ولايت كه محصول بندگى و قدرت روحى است اين است، كه قدرت بر رؤيت اين گونه اجسام پيدا كرده، نه تنها اجسام لطيف را مى بيند، بلكه صداهاى آنها را نيز مى شنود، اميرمؤمنان وضع زندگى خود را با پيامبر در آغاز بعثت چنين تشريح مى كند:

«من نور وحى را مى ديدم، بوى نبوت را استشمام مى كردم، وناله شيطان را موقع نزول وحى، شنيدم، از پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)پرسيدم: اين ناله كيست؟ فرمودند: اين ناله شيطان است از اين كه كسى او را بپرستد مأيوس شده است، على! آنچه را كه من مى بينم تو نيز مى بينى و آنچه را كه من مى شنوم، مى شنوى! جز اينكه تو پيامبر نيستى، ولى تو وزير من و بر صراط مستقيم هستى».[١]

قدرت بر ديدن فرشتگان وشنيدن صداهاى غير عادى نشانه كمال روح ونتيجه حيات معنوى است، كه از آن پويندگان راه بندگى است، پيامبر گرامى به نص قرآن، جبرئيل را نزد (سِدْرةُ المُنْتَهى ) ديد[٢] رؤيت جبرئيل، نياز به قدرت روحى و كمال معنوى دارد، كه به انسان توانايى مى بخشد تا چنين موجودى را مشاهده كند.

[١] نهج البلاغه فيض الإسلام خطبه ٢٣٤(قاصعه).
[٢] سوره النجم، آيه ١٣و١٤: (وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخرى* عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى) : و يكبار ديگر اورا مشاهده كرد، در نزد «سِدْرَةُ المُنْتهى»(درختى است در سمت راست عرش).