ثالثاً: چگونه مى توان گفت كه پيامبران كوچكترين آگاهى از وضع امت خود ندارند در حالى كه پيامبر در محشر و روز گردآورى پيامبران، در محكمه عدل الهى چنين مى گويد:

(وَقالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَومِى اتَّخَذُوا هذَا الْقُرآنَ مَهْجُوراً) .[١]

«در چنين روزى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) مى گويد: پروردگارا امت من، قرآن را ترك كردند».

و با در نظر گرفتن سياق آيات بالأخص آيه ما قبل:

(وَيَوْمَ يَعضُّ الظّالِمُ عَلى يَدَيْهِ...) .[٢]

«روزى كه ستمگر دست به دندان مى گيرد».

روشن مى شود كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) روز قيامت، از مضمون اين آيه، كه گزارش از وضع امت است خبر مى دهد.

رابعاً: چگونه مى توان گفت كه در چنين روزى پيامبران كوچكترين علمى ندارند در صورتى كه در «اعراف» گروهى، نيكوكاران و بدكاران را از سيماى آنان مى شناسند و چنان كه مى گويد:

(...وَعَلَى الأَعْرافِ رِجالٌ يََعْرِفُونَ كُلاًّ بِسيماهُمْ...) .[٣]

«در اعراف رجالى هستند كه همه را از چهره ها مى شناسند».

آيا پيامبرى كه درباره ابولهب از مقام ربوبى آياتى تلقى كرده است و يا درباره وليد بن مغيره، وحى الهى بر او نازل شده است[٤] و همچنين... جا دارد

[١] فرقان/٣٠.
[٢] فرقان /٢٧.
[٣] اعراف/٤٦.
[٤] به سوره «قلم»، آيه هاى ١٠ـ ١٥ و سوره مدثر، آيه هاى ١١ـ ٢٦ مراجعه شود.