و نيز در آيه (٣) سوره سبأ (عالم الغيب) و در آيه (١٠٩) و (١١٦) سوره مائده و آيه (٧٨) سوره توبه و آيه (٤٨) سوره سبأ، (علاّم الغيوب) از صفات و نامهاى خداوند دانسته شده است.

و از برخى اين آيات به خوبى استفاده مى شود كه اين نام و اين صفت به خداوند اختصاص دارد مانند اين آيه: (...قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّكَ أَنْتَ عَلاّمُ الْغُيُوبِ) .[١]

روزى كه خدا همه پيامبران را جمع كند و گويد: مردم چگونه دعوت شما را اجابت كردند گويند:

«ما آگاهى نداريم فقط تو علام الغيوب و داناى پنهانيها هستى».

١٧.(وَيَقُولُونَ لَوْلا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ للّه فَانْتَظِرُوا إِنّى مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرينَ) .[٢]

«مى گويند: چرا معجزه اى (كه ما مى خواهيم) از طرف پروردگارش بر او نازل نمى شود. بگو فقط خدا غيب مى داند پس منتظر باشيد من هم با شما منتظر مى مانم».

با توجه به آغاز آيه مقصود از غيب در اين آيه معجزه است واگر اين آيه را در اين بخش آورديم از نظر ظاهر آيه است.

١٨. (وَللّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ...) .[٣]

[١] مائده/١٠٩.
[٢] يونس/٢٠.
[٣] هود/١٢٣.