پذيرفته شدن دعا در گرو فراهم گشتن يك رشته امورى است كه حجابها را بدرد، تا نداى انسان به مقام قدس الهى برسد و واقعيت آيه مباركه (ادعونى أَستجب لكم) تحقق پذيرد، زيرا هر دعايى مستجاب نمى شود وبه ساحت قدس راه پيدا نمى كند.

در اين ميان دعاى انسانهاى وارسته هر نوع موانع را برطرف مى سازد، دعا و درخواست به مقام قدس الهى راه پيدا مى كند، از اين جهت خدا به مسلمانان دستور مى دهد كه به محضر رسول گرامى برسند و از او درخواست كنند كه وى در حق آنان طلب آمرزش كند چنان كه مى فرمايد:

(...وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ جاؤوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّهَ واستَغْفَرَ لَهُمُالرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّهَ تَوّاباً رَحيماً)(نساء/٩٥)

«اگر آنان ـ در صورتى كه بر خويش ستم كرده اندـ حضور تو اى رسول خدا برسند و خود طلب آمرزش كنند و پيامبر نيز درباره آنان طلب آمرزش نمايد خدا را توبه پذير و رحيم خواهند يافت».