«عطيه عوفى» از «ابو سعيد خدرى» نقل مى كند:پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: هر كس از خانه خود براى نماز بيرون برود و در اين حال دعاى ياد شده در زير را بخواند، با رحمت خدا روبرو مى گردد، و هزار فرشته براى او طلب آمرزش مى كنند.[١]

«اَللّهُمَّ إنّى أسألكَ بحقِّ السّائِلينَ عَلَيْكَ وَأسألُكَ بِحَقِّ مَمْشاىَ هذا فَإنّي لَمْ أخرُجْ أشَراً وَلا بَطَراً وَلا رِياءً وَلا سمْعَةً وَخَرَجْتُ اِتّقاءَسَخَطِكَ وَابْتِغاءَ مَرْضاتِكَ فأسألُكَ أنْ تُعيذَنى مِنَ الناًّّرِ وأنْ تَغْفِر لى ذُنُوبي إِنَّهُ لا يَغْفِرُالذُّنُوبَ إلاّأنْتَ».

«پروردگارا !از تو درخواست مى كنم به حقّ سؤال كنندگان، و به حرمت زمان و مكانى كه به سوى تو مى روم، من از روى نافرمانى و براى خوش گذرانى و يا ريا و سمعه از خانه بيرون نيامده ام، من براى پرهيز از خشم تو و تحصيل رضا ى تو خارج شده ام، از تو مى خواهم مرا از آتش باز دارى و گناهان مرا ببخشى زيرا گناهان را جز تو كسى نمى بخشد».

حديث ياد شده، از احاديث بسيار روشن است كه گواهى مى دهد كه

[١] «أقبل اللّه بوجهه و استغفر له ألف ملك» به صحيح حافظ محمد بن ابى عبداللّه بن ماجه قزوينى كه به عقيده بسيارى از محدثان، صحيح وى يكى از صحاح ششگانه است، جلد ١، باب مساجد، ص ٢٦١ و٢٦٢، طبع مصر، و مسند احمد بن حنبل، ج٣، حديث ٢١ مراجعه شود.