١. (قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَما أَدْرِى ما يُفْعَلُ بِى وَلا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاّ ما يُوحى إِلَىَّ وَما أَنَا إِلاّنَذِيرٌ مُبِينٌ).[١]

«بگو رفتار و كردار من در ميان پيامبران بدعت و بى سابقه نيست من نمى دانم كه با من و شما چه خواهد شد و من فقط از وحى پيروى مى كنم و بيش از يك بيم دهنده روشن نيستم».

٢. (قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِى خَزائِنُ اللّهِ وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلا أَقُولُ لَكُمْ إِنّى مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاّ ما يُوحى إِلَىَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الأَعْمى وَالْبَصِيرُ أَفَلا تَتَفَكَّرُونَ).[٢]

«پيامبر ما! به آنها بگو من به شما نمى گويم كه گنجينه هاى خداوند نزد من است; و غيب نمى دانم و به شما نمى گويم من فرشته ام، جز آنچه به من وحى شود پيروى نمى كنم بگو آيا كور وبينا يكسانند، چرا انديشه نمى كنيد».

٣. (وَلا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِى خَزائِنُ اللّهِ وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ...).[٣]

[١] احقاف/٩.
[٢] انعام/٥٠.
[٣] هود/٣١.