كتاب «الفقه على المذاهب الأربعه» نگارش «عبدالرحمان» مرجع رسمى علماى اهل تسنن است، وى در اين مجموعه در جلد ٢، صفحه ٧٤ـ ٧٥ درباره موضوع سوگند به غير خدا بحث نموده، در حالى كه درباره سوگند دادن خدا، به غير او بحثى نكرده است.

گسترده ترين كتاب از نظر گردآورى احاديث مربوط به فقه كتاب «السنن الكبرى»بيهقى است، وى در جلد ١٠، صفحه ٢٦ـ ٧٢ احاديث مربوط به سوگند و عهد را آورده است و اصلاً درباره چنين موضوعى حديثى نقل ننموده است.

در اين صورت اتفاق و اجماعى كه نويسنده «الهديّة السنية» ادعا مى كند، كجاست؟ تنها كسى كه وى از او تحريم، نقل مى كند، شخصى است به نام «العز بن عبدالسلام». تو گويى علماى اسلام در مؤلف الهديّة السنية و العز بن عبدالسلام خلاصه شده است.

سپس از ابوحنيفه و شاگرد او ابويوسف، نقل كرده است كه اين دو نيز گفته اند كه گفتن «بحقّ فلان» مكروه است.

خلاصه دليلى به نام اجماع در اين مسأله وجود ندارد. اكنون دليل دوم آنان را مورد بررسى قرار مى دهيم.

اعتراض دوم

«إنّ المسألة بحقّ المخلوق لا تجوز لأنّه لا حقّ للمخلوق على الخالق».[١]

[١] كشف الارتياب، ٣٣١، نقل از قدورى.