٢. «تو قدرت ندارى كه سخنى را به مردگان بشنوانى(شنوايى دهى) و نمى توانى نداى خويش را به گوش كران برسانى آنگاه كه به تو پشت مى كنند، تو نمى توانى كورى را از ضلالت هدايت كنى تنها آن گروه را هدايت مى كنى كه به آيات ما ايمان آورده اند و تسليم حقّ شده اند».

٣. «كور و بينا، تاريكى و روشنايى، سايه و آفتاب، مردگان و زندگان يكسان نيستند، خداوند هر كس را بخواهد شنوا مى كند و تو نمى توانى مردگان قبور را شنوا گردانى(هدايت كنى) تو بيم رسانى بيش نيستى».

٤.«بلكه آنان جز خدا شفيعانى اتخاذ كرده اند، بگو اگر آنان چيزى را مالك نباشند و تعقل نكنند (چگونه مى توانند شفاعت كنند) بگو شفاعت همگى ازآن خداست».

٥ . «كسانى كه غير خدا را ميپرستند، از شفاعت معبودهاى خود بهره اى نمى برند، مگر آن كسانى كه به حقيقت توحيد گواهى دهند و از حقيقت آن آگاه گردند».

٦. «با خدا كسى را نخوانيد».

***

تفسير آيات

از نظر واقع بينى، شفاعت خواهى از شافعان راستين، بحث مستقل و جدايى نيست، بلكه شاخه اى از بحث پيشين مى باشد. زيرا