جابر جعفى از امام باقر (عليه السلام) او از ابو مسعود انصارى نقل مى كند كه رسول خدا فرمود: من صلّى صلاة فلم يصل فيها عليَّ ولا أهل بيتي لم تقبل منه.[١]

هر كس نماز بگذارد، و در آن بر من و اهل بيتم صلوات نفرستد خدا نمى پذيرد.

ابن حجر مى گويد: دارقطنى[٢] وبيهقى حديث «من صلّى صلاة ولم يصلّ فيها عليَّ وعلى أهل بيتي لم تقبل منه» را نقل كرده اند، وگويا اين حديث سند قول شافعى است كه صلوات بر آن را مانند صلوات بر پيامبر از واجبات نماز دانسته است. ولى اين حديث ضعيف است طبعاً دليل شافعى حديث ديگرى است كه همه محدثان متفقاً آن را نقل كرده اند، و آن اين كه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود: بگوييد: «اللّهمّ صلّ على محمّد وعلى آل محمّد». از اين كه رسول خدا دستور مى دهد و مى گويد«صلّ» اين نشانه وجوب چنين صلوات بر آل است.

رازى در تفسير خود نقل مى كند : آل پيامبر منصب عظيمى دارند و لذا درود بر آنان در پايان تشهد وارد شده است و اين كه نمازگزار بگويد: اللّهمّ صلّ على محمّد ، وارحم محمّداً وآل محمّد. و يك چنين تعظيم جز در آل پيامبر در حقّ كسى وارد نشده است.[٣]

نيشابورى در تفسير آيه (قُلْ لا أَسأَلُكُمْ علَيْهِ أَجْراً إِلاّ المَوَدَّةَ فِي القُربى )

[١] صواعق محرقه:١٤٦، ط عام ١٣٨٥.
[٢] سنن دار قطنى: ١/٣٥٥.
[٣] تفسير رازى:٢٧/١٦٦، تفسير سوره شورى.