و به عبارت ديگر وقتى پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) به گروهى اظهار علاقه كرد و مردم را نيز به آن دعوت كرد يك چينن كار بيانگر وجود ملاك محبت در اين گروه است از اين جهت در روايات مى خوانيم كه پيامبر فرمود:

«من أحبني فليحب عليّاً».[١]

«هر كس مرا دوست مى دارد، على را نيز دوست بدارد».

باز احمد در مسند خود از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) نقل مى كند:

«من أحبني و أحب هذين وأباهما وأُمّهما كان معي في درجتي يوم القيامة».[٢]

«هركه مرا دوست بدارد وحسن وحسين و پدران ونياكان آن دو را دوست بدارد با من در روز قيامت در يك درجه خواهد بود».

در پايان حديثى را كه زمخشرى در كشاف درباره مهر ورزيدن به خاندان رسالت نقل مى كند در اينجا مى آوريم چون متن آن طولانى است به ترجمه آن بسنده مى كنيم:

او مى گويد: رسول خدا فرمود:

هر كسى كه بميرد و مهر آل محمد را در قلب داشته باشد شهيد مرده است، هر كس با مهر آل محمد بميرد گناهان او بخشوده مى شود.

هر كس با مهر آل محمد بميرد مؤمن و با ايمان كامل مرده است.

[١] مسند احمد:١/٧٧.
[٢] كشاف:٣/٨١.