وَمَدَحَ قَوْماً فقال:(إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّه) وَذَمَّ قَوماً فقال: (إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ) وإِنَّ حُرمَتَهُ مَيِّتاً «كحرمَتِهِ حَيّاً» فاسْتَكانَ لَها أبُو جَعْفَر».[١]

«خداوند گروهى را با آيه (لا تَرْفَعُوا) ادب كرده و گروهى را كه از صداهاى خودنزد رسول خدا مى كاهند با آيه (إِنَّ الَّذينَ يَغُضُّونَ)ستوده است و دسته اى را كه پشت حجره پيامبر داد مى زنند، با آيه (إِنَّ الَّذينَ يُنادُونَكَ)مذمت نموده است و احترام پيامبر در حال حيات و ممات لازم است».

منصور با شنيدن اين مطلب خضوع كرد وآرام و قرار گرفت.

سمهودى در وفاء الوفاء در آداب زيارت پيامبر سخنى دارد كه حاكى است كه آيه مربوط به استغفار پيامبر درباره گنهكاران، به زمان حيات وى اختصاص ندارد، و مى گويد:

«وَيَجْعَلُ الْقَبرَ تِلقاء وَجههِ وَالقِبلَة خَلْفَ ظَهْرِهِ وَالْمِنْبَرَ عَنْ يَسارِهِ وَيَقُولُ فى دُعائِهِ اَللّهُمَّ إِنَّكَ قُلْتَ فى كِتابِكَ لِنَبِيِّكَ (عليه السلام)(وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاءُوكَ) وَإنّى قد اتيتُ نَبيّكَ مُستغفِراً فأسألكَ أن تُوجِبَ لىَ الْمَغْفِرَة كَما أوجَبتَها لِمَنْ آتاهُ فى حَياتِهِ».[٢]

«هنگام زيارت، رو به قبر پيامبر بايستد و قبله را پشت و منبر را سمت چپ خود قرار دهد و بگويد: پروردگارا تو در كتاب خود به پيامبر خود گفته اى«اگر آنان موقعى كه به نفس خويش ستم كرده اند، پيش تو بيايند...» و من اكنون استغفاركنان حضور پيامبر تو آمده ام، از تو مى خواهم كه مرا ببخشى

[١] وفاء الوفاء:٢/١٣٧٦، ط مصر، تصحيح محمد محيى الدين عبدالحميد.
[٢] همان مدرك.