«به صاحب اين قبر، از تو سؤال مى كنم كه از پيامبر خدا درباره خوارج چه شنيدى؟ گفت شنيدم كه فرمود: آنان بدترين مردمند و بهترين مردم آنان را مى كشند، آن كه در نزد خدا از نظر وسيله نزديكتر است».

جمله «سألتك...» به جاى جمله «اقسمت عليك بصاحب هذا القبر» است. از اين روايت و روايات ديگر كه ما براى اختصار از نقل آنها خوددارى مى كنيم، استفاده مى شود كه سوگند به غير خدا در زبان پيامبر و امام و شخصيتهاى بزرگ صدر اسلام، امر رايجى بوده است و هرگز سلف صالح آن را با توحيد منافى نمى دانستند.

دلايل وهابيان براى تحريم سوگند به غير خدا

مجموع دلايل آنان در دو حديث خلاصه مى شود و ما به فضل خداوند هدف اين دو حديث را روشن خواهيم ساخت و ملاحظه خواهيد فرمود كه اين دو حديث، بر فرض صحت و صدور از پيامبر، گواه بر نظر آنان نيست. ولى پيش از آن كه اين دوحديث را مورد بررسى قرار دهيم، لازم است كه شما را از اقوال و نظرات ائمه چهار مذهب آگاه سازيم، زيرا اتفاق صاحبان اين چهار مذهب يا غالب آنان، بر جواز سوگند به غير خدا، گواه بر اين است كه اين احاديث هدف ديگرى را تعقيب مى كنند كه بر پيشوايان اين مذاهب مخفى و پنهان نبوده است، وگرنه دليل ندارد كه همه يا غالب آنان با توجه به احاديث مورد بحث، جواز سوگند را انتخاب نمايند.

در اين بررسى خواهيد ديد كه نويسندگان آراى مذاهب چهارگانه،