«با كمال فقر وارد مدينه شدم نزديك قبر آمدم و گفتم: اى پيامبر خدا، مهمان توام؟ ناگهان خواب مرا ربود، پس در خواب پيامبر را ديدم كه نانى به دست من داد...».[١]

ما فعلاً كار با صحت و سقم اين جريانها و واقعه ها نداريم. سخن ما اين است كه اين وقايع، خواه راست باشند خواه دروغ، گواهى مى دهند كه يك چنين كار، عمل شايعى بوده است و اگر اين اعمال بدعت و حرام، يا شرك وكفر بود، هرگز جاعلان و واضعان حرفه اى چنين مطالبى را نقل نمى كردند، كه آنان را از انظار مردم بيندازند.

ما در كتاب«اصالت روح» بخش «ارتباط با ارواح»، روايات و احاديثى نقل كرديم كه همگى حاكى از صحت درخواست دعا از ارواح مقدسه است.«اميرمؤمنان(عليه السلام) » پس از تغسيل «پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم)» چنين فرمود:

«بأبى أنْتَ وَاُمّى... اُذْكُرنا عِنْدَ رَبِّكَ).[٢]

«پدرم و مادرم فدايت باد، ما را در نزد خدا ياد كن».

مؤلف وفاء الوفاء طى قصيده اى كه در آن به حضرت خاتم پيامبران توسل جسته است چنين مى گويد:

«فأنْجِزْ لى رَسُولَ اللّهِ نَصْرى *** لِتَهْنألى بذا الحَرَمِ الإقامَة

فَقَدأمَّلْتُ جاهَكَ يا مَلاذى *** لِذا وَلِكُلِّ هَول فى القِيامَة»

[١] وفاء الوفاء:٢/١٣٦١.
[٢] نهج البلاغه:٢/٢٥٥، خطبه ٢٣٠.