منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٩٣
نمى تواند در آن اختيار داشته باشد و بر خلاف فرمان او، عمل كند».
٣. (إِنّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النّاسِ بِما أَراكَ اللّهُ...) (نساء/١٠٥)
«ما كتاب را به تو نازل كرديم تا در ميان مردم با آنچه كه به تو ارائه كرديم داورى كنيد».
٤. (...فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ اَنْ تُصيبهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصيبَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ)(نور/٦٣)
«كسانى كه با فرمان خدا مخالفت مىورزند دچار بلا و يا عذابى دردناك مى گردند».
اين آثار از قبيل وجوب اطاعت، نفوذ داورى، حرمت سرپيچى از فرمان، همه و همه از آثار ولايت پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)است، و اگر اومبدأ چنين آثارى است ديگر اوليا نيز داراى چنين ويژگى هايى خواهند بود.
در دلالت آيه بر ولايت اميرمؤمنان (عليه السلام) برخى از پيش داوران، مانند فخر رازى شبهاتى را مطرح كرده كه جز پيش داورى نمى توان براى آن دليلى انديشيد،و برخى به قدرى سست و بى پايه است كه نقل آنها جز تفويت وقت چيزى نيست، ولى ما به عنوان اداى وظيفه به كليه پرسشهاى او در كتابى به نام «كاوشهايى پيرامون ولايت»پاسخ گفته ايم.
از آنجا كه شعر به حادثه، ابديت مى بخشد چند بيت از اشعار حسّان بن ثابت را كه در روز نزول اين آيه از دوستان ولايت بود نقل مى كنيم: او چنين مى گويد:
فأنتَ الذي أعطيتَ إذ أنتَ راكعٌ *** فدتْك نفوسُ القوم يا خيرَ راكـع
على! تو آن كسى هستى كه در حال ركوع عطا كردى، جان امت به فداى