ولى جمله (ادع لنا ربّك) اين احتمال را ضعيف مى سازد. البته در اين آيه تصريح بر اين كه، دعاى «حضرت كليم اللّه (عليه السلام) » در حقّ مشركان مستجاب نمى شود، نشده است.

٧. از آيات قرآن استفاده مى شود كه دسته اى با ايمان پيوسته براى گروه ديگر دعا مى كردند، آنجا كه مى فرمايد:

(وَالَّذِينَ جاؤُوُا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَلإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالإِيمانِ...) .[١]

«و گروهى كه پس از آنان آمدند، مى گويند پروردگارا ما و برادران ما را كه بر ما، در ايمان سبقت و پيشى جستند، بيامرز».

نه تنها اين گروه افراد با ايمان را دعا مى كنند، بلكه حاملان عرش و گروهى كه در اطراف آن قرار گرفته اند، نيز براى افراد با ايمان طلب آمرزش مى نمايند، چنان كه مى فرمايد:

(الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَولَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَىْء رَحْمَةً وَعِلْماً فَاغْفِرْلِلَّذِينَ تابُوا وَاتَّبَعُوا سَبيلَكَ وَقِهِمْ عَذابَ الْجَحيمِ) .[٢]

«گروهى كه عرش را حمل مى كنند وافرادى كه در اطراف آن قرار دارند، با ستايش خدا، او را از عيب و نقص، تنزيه مى كنند و براى افراد با ايمان طلب آمرزش مى نمايند(ومى گويند) پروردگارا رحمت و علم تو همه جا را فرا گرفته است، پس افرادى را كه توبه كرده اند و از راه تو پيروى مى كنند، ببخش و ايشان را از عذاب دوزخ باز دار».

[١] حشر/١٠.
[٢] مؤمن/٧.